wtorek, 26 stycznia 2016

Defibrylator AED, stworzony do ratowania




Rynek oferuje wiele modeli AED. Poszczególne modele różnią się poza elementami, jak wymiary, waga, wygląd, wyposażenie również między innymi  żywotnością części wymiennych (baterii i elektrod), częstotliwością autotestów, szybkością analizy pracy serca oraz ładowania impulsu elektrycznego, stopniem szczelności,  pojemnością pamięci. Pomimo występujących różnic pomiędzy modelami, wszystkie defibrylatory AED, bez wyjątku,  zaprojektowane są w celu przywracania pracy serca.

Defibrylator AED składa się z urządzenia głównego oraz elektrod. Po włączeniu, urządzenie prowadzi ratownika przez proces ratowania życia, nawet jeśli defibrylacja nie jest wskazana. Komendy głosowe i dźwiękowe mówią, co należy robić. W trakcie analizy EKG oraz podczas defibrylacji nie należy dotykać poszkodowanego (AED wyraźnie o tym informuje komendami głosowymi). Defibrylatory AED po zanalizowaniu pracy serca informują czy defibrylacja jest konieczna czy  nie. Jeśli pacjent nie wymaga defibrylacji, defibrylator nie wygeneruje wstrząsu.
Defibrylator AED przeprowadza defibrylację w sytuacji migotania komór lub w częstoskurczu komorowym bez tętna. Impuls aktywności elektrycznej serca jest przekazywany za pośrednictwem dwóch samoprzylepnych elektrod, następnie poddawany jest analizie przez mikroprocesor a rozpoznany rodzaj zaburzenia rytmu trafia do wiadomości ratownika poprzez odpowiednie komendy głosowe lub/i  graficzne.

Podstawowe wyposażenie defibrylatorów AED, w większości modelów, zawiera elektrody dla dorosłych. Aby defibrylować dzieci do 8 roku życia (do 25 kg masy ciała) konieczne jest użycie elektrod pediatrycznych. Defibrylator automatycznie rozpoznaje elektrody pediatryczne.

Niektóre urządzenia dają możliwość przepięcia elektrod zdefibrylatora bez ich odklejania z klatki piersiowej poszkodowanego i podłączenia bezpośrednio do defibrylatora klinicznego. W przypadku innych można to osiągnąć za pośrednictwem specjalnej przejściówki, która łączy wtyczkę elektrody ze złączem w defibrylatorze klinicznym.

Defibrylatory AED posiadają wbudowane karty pamięci,  pozwalające odczytać przebieg defibrylacji, analizę EKG, rejestrują również głosy osób udzielających pomocy i świadków zdarzenia.  W sytuacji zachodzącej konieczności odtworzenia akcji ratowniczej, bez problemu można zczytać zapis danych na komputerze i prześledzić przebieg akcji.

Bezawaryjność AED zapewnia autotest. Defibrylatory w odpowiednich odstępach czasowych przeprowadzają automatycznie kontrolę wewnętrznej elektroniki, oprogramowania, poziomu baterii, stanu elektrod. Wychwycenie przez urządzenie błędu podczas kontroli, prowadzi do zapalenia diody kontrolnej lub zmiany koloru diody oraz komendami głosowymi przy włączeniu urządzenia. Funkcja autotestu sprawia, że defibrylatory AED w większości, nie wymagają serwisowania. Zakres przeglądu technicznego spoczywa na użytkowniku i polega na wymianie w odpowiednim czasie baterii, elektrod oraz monitorowanie stanu diod kontrolnych.

Niiektóre defibrylatory AED posiadają kontrolę siły ucisku (przy użyciu specjalnych elektrod), inne dają możliwość treningu Pierwszej Pomocy poprzez przełączenie AED na tryb szkoleniowy i użyciu elektrod szkoleniowych.

Praktycznym rozwiązaniem jest umieszczanie defibrylatorów AED w szafkach wyposażonych w moduł alarmujący służby ratunkowe o jego użyciu. Informacja o otworzeniu szafki wysyłana jest do serwera, gdzie jest przetwarzana a następnie wysyłane są automatyczne powiadomienia sms-em lub drogą mailową do odpowiednich użytkowników. Wpisywanymi w pamięć systemu użytkownikami są zazwyczaj służby ratownicze oraz jednostka nadzorująca defibrylator.  


Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza